Gwiezdne królestwo. Krótka notka o Asgardii.

Śmiało kroczyć tam, gdzie nie dotarło jeszcze żadne prawo!

1. Uwagi ogólne 

Stworzenie własnego, niepodległego państwa jest marzeniem wielu ludów. W przeszłości było ono przyczyną licznych wojen i rewolucji, w trakcie których wykrwawiał się świat. Z drugiej strony, wiodło ono marzycieli np. ku dawnym platformom przeciwlotniczym, w obrębie których ustanawiali oni mikropaństwa (m.in.  księstwo Sealandii na dawnej platformie przeciwlotniczej Fort Roughs na Morzu Północnym). Marzenie to, a jakże, nieobce jest również entuzjastom kosmonautyki.

Robert A. Heinlein  w opowiadaniu pt. „Człowiek który sprzedał Księżyc” z 1950 r. opisał  starania  przedsiębiorcy, którego marzeniem było zorganizowanie załogowej misji księżycowej. W dalszej perspektywie misja ta miała stanowić kamień węgielny kolonii księżycowej o profilu handlowym (handel m.in. działkami i prawami górniczymi do powierzchni Księżyca). Można śmiało stwierdzić, że podobne marzenie miał Dennis Hope, twórca Lunar Emabassy (znanej ze sprzedaży działek na Księżycu). Istniała też Celestia (ang. The Nation of Celestial Space), mikropaństwo którego przywódca w 1949 r. proklamował zwierzchnictwo nad przestrzenią kosmiczną.

2. Projekt Asgardia

Koncepcja Asgardii narodziła się w roku 2016 za sprawą dr Igora Ashurbeyliego (zdjęcie powyżej). Według założeń, ma to być pierwsze państwo, którego terytorium znajduje się w przestrzeni kosmicznej.

Od 12 grudnia 2016 roku (początek projektu) obywatelami Asgardii zostało 121 000 ludzi z całego świata. Powstała  konstytucja Asgardii, która ustanawia monarchię konstytucyjną. Monarchą Kosmicznego Królestwa Asgardii jest (rzecz jasna) sam dr Ashurbeyli. Konstytucja Asgardii odnosi się do problematyki górnictwa kosmicznego, a także zakłada posiadanie przez Asgardię sił zbrojnych o charakterze obronnym. Pierwotnie konstytucja Asgardii szeroko określała katalog „podmiotów”, które mogły uzyskać obywatelstwo Asgardii. Obywatelstwo mogły uzyskać m.in. sztuczna inteligencja oraz inteligentne, samoświadome i odczuwające zwierzętach, jednak ostatecznie ta wersja konstytucji Asgardii została odrzucona.

Asgardia doprowadziła do wyniesienia w przestrzeń kosmiczną nanosatelity Asgardii-1 (na pokładzie pojazdu transportowego Cygnus-Orbital ATK). Wybudowana przez Nanoracks, Asgardia-1 na swoim pokładzie przewozi dane w postaci filmów, obrazów i tekstu, które na specjalnej chmurze umieścili obywatele królestwa. Wyniesienie Asgardii-1 w przestrzeń kosmiczną ma dla jej obywateli wymiar symboliczny.

3. Asgardia jako państwo w rozumieniu prawa międzynarodowego 

Wielką obietnicą Asgardii, jest doprowadzenie do uznania tego bezterytorialnego państwa za państwo w rozumieniu prawa międzynarodowego.

Historia prawa międzynarodowego ukazuje, jak bardzo trudnym zadaniem jest stworzenie jednoznacznej definicji państwa. Próby w tym zakresie zostały podjęte podczas tworzenia m.in. Wiedeńskiej konwencji o prawie traktatów (1956, 1966) czy Traktatu o sukcesji państw (1974)[i].

Głównym problemem Asgardii w tym ujęciu jest brak terytorium. Jak jednak twierdzi Ram Jakhu z Uniwersytetu McGilla, tym terytorium mógłby być zasiedlony obiekt kosmiczny[ii], który wyniesiony byłby przez inne państwo niż Asgardia. Zastosowanie w tym przypadku może znaleźć koncepcja m.in. Vladimira Mandla z „Das Weltramurecht” (1932)[iii], który analizie poddał problematykę rządów prawa i zasięgu długiego ramienia sprawiedliwości w przestrzeni kosmicznej. Chodzi o odległość od macierzystej planety i samowystarczalność takiej jednostki. A.W. Salter i P. Leeson w „Celestial Anarchy. A threat to space economy?”[iv] odwołali się natomiast do koncepcji samozarządzania  niepodległych jednostek kosmicznych. Również i ona powinna być brana pod uwagę w omawianym kontekście.

4. Asgardia i ONZ

Asgardii póki co nie zależy na niezależności od Ziemi. Król Asgardii obecnie stara się o członkowstwo dla swojego królestwa w Organizacji Narodów Zjednoczonych. Czy mają na to szanse? Nikłe. Asgardia ma natomiast pewne szanse, aby uzyskać status obserwatora takiego, jak Watykan lub Palestyna.

Warto jednak zadać hipotetyczne pytanie, jakie konsekwencje mogłoby wywołać przyjęcie do ONA Asgardii?

Po pierwsze, byłby to precedens na skalę światową, który mógłby uczynić z takiego podmiotu „tanią banderę” kosmiczną, gdzie część modnych start-upów i przedsiębiorców NewSpace mogłoby wynajmować wirtualne biura. Warunkiem uruchomienia takiego biznesu byłoby jednak istnienie chociaż jednego modułu mieszkalnego takiego, jak np. Bigelow Aerospace. Umożliwiłoby to przyjmowanie kontrahentów

Po drugie, ilość takich wirtualnych państw, tworzonych na tych samych lub analogicznych „szkieletach prawnych”, mogłaby drastycznie wzrosnąć. Dałoby to podmiotom finansującym i wspierającym takie starania niemałą przewagę podczas obrad i głosowania na forum ONZ, UNCOPUOS i innych organizacji. Mogłoby nawet wystąpić zjawisko analogiczne do „squeeze out” ( znanego ze spółek kapitałowych). Wielcy gracze, posługujący się marionetkowymi głosami „wirtualnych państw”, wypieraliby np. kraje rozwijające się z procesu legislacyjnego organizacji międzynarodowych.

5. Podsumowanie 

Problem Asgardii nie leży w samej inicjatywie, lecz w skutkach, jakie może wywołać ten projekt. Jako „prawnicy kosmosu” powinniśmy być otwarci na dyskusję, nowoczesne rozwiązania i doskonalenie mechanizmów prawa w taki sposób, by jak najwięcej podmiotów mogło korzystać z powstających możliwości. Jednak zawsze musimy dostrzegać to, co kryje się między wierszami…

Kamil Muzyka 

[i] Ali Zounuzy Zadeh „International Law and the Criteria for Statehood: The Sustainability of the Declaratory and Constitutive Theories as the Method for Assessing the Creation and Continued Existence of States” http://arno.uvt.nl/show.cgi?fid=121942

[ii] https://www.space.com/34386-asgardia-space-nation-accepting-citizenship-applications.html

[iii] Vladimir Mandl, „Das Weltraum-Recht. Ein Problem der Raumfahrt” https://ntrs.nasa.gov/archive/nasa/casi.ntrs.nasa.gov/19850008388.pdf

[iv] Alexander Salter, Peter Leeson; Celestial Anarchy: A Threat to Outer Space Commerce? https://papers.ssrn.com/sol3/papers.cfm?abstract_id=2379599

Wpis ten nie stanowi opinii lub porady prawnej w rozumieniu obowiązującego prawa. Ma on wyłącznie informacyjny charakter, stanowiąc wyraz poglądów jego autora na tematy prawnicze. Autor wpisu nie ponosi odpowiedzialności za ewentualne skutki decyzji podejmowanych na jego podstawie.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

w

Connecting to %s