Biznes Kosmiczny, Kosmicznoprawne Facecje, Międzynarodowe Prawo Kosmiczne

Gwiezdne królestwo – Asgardia

Śmiało kroczyć tam, gdzie nie dotarło jeszcze żadne prawo!

Stworzenie własnego, niepodległego państwa jest marzeniem wielu narodów. W przeszłości było ono przyczyną licznych wojen i rewolucji, w trakcie których wykrwawiał się świat. Z drugiej strony, wiodło ono marzycieli np. ku dawnym platformom przeciwlotniczym, w obrębie których ustanawiali oni mikropaństwa (przypadek  księstwa Sealandii). Marzenie to nieobce jest również entuzjastom kosmonautyki.

Robert A. Heinlein  w opowiadaniu pt. „Człowiek który sprzedał Księżyc” z 1950 r. opisał  starania  przedsiębiorcy, którego marzeniem było zorganizowanie załogowej misji księżycowej. W dalszej perspektywie misja ta miała stanowić kamień węgielny kolonii księżycowej o profilu handlowym. Można śmiało stwierdzić, że podobne marzenie miał Dennis Hope, twórca Lunar Emabassy (znanej ze sprzedaży działek na Księżycu). Istniała też Celestia (ang. The Nation of Celestial Space), mikropaństwo którego przywódca w 1949 r. proklamował zwierzchnictwo nad przestrzenią kosmiczną.

Koncepcja Asgardii narodziła się w roku 2016 za sprawą dr Igora Ashurbeyliego. Według założeń, ma to być pierwsze państwo, którego terytorium znajduje się w przestrzeni kosmicznej.

Od 12 grudnia 2016 roku (początek projektu) obywatelami Asgardii zostało 121 000 ludzi z całego świata. Sformułowano konstytucję Asgardii, ustanawiającą Asgardię monarchią konstytucyjną. Monarchą Kosmicznego Królestwa Asgardii został dr Ashurbeyli. Konstytucja Asgardii odnosi się do problematyki górnictwa kosmicznego, a także zakłada utworzenie przez Asgardię sił zbrojnych o charakterze obronnym. Pierwotnie konstytucja Asgardii szeroko określała katalog podmiotów, które mogły uzyskać obywatelstwo Asgardii. Obywatelstwo mogły uzyskać m.in. sztuczna inteligencja oraz inteligentne, samoświadome i odczuwające zwierzętach, jednak ostatecznie ta wersja konstytucji Asgardii została odrzucona.

Asgardia doprowadziła do wyniesienia w przestrzeń kosmiczną nanosatelity Asgardii-1 (na pokładzie pojazdu transportowego Cygnus-Orbital ATK). Wybudowana przez Nanoracks, Asgardia-1 na swoim pokładzie przewozi dane w postaci filmów, obrazów i tekstu, które na specjalnej chmurze umieścili obywatele królestwa. Wyniesienie Asgardii-1 w przestrzeń kosmiczną ma dla jej obywateli wymiar symboliczny.

Wielką obietnicą Asgardii, jest doprowadzenie do uznania tego bezterytorialnego państwa za państwo w rozumieniu prawa międzynarodowego.

Historia prawa międzynarodowego ukazuje, jak bardzo trudnym zadaniem jest stworzenie jednoznacznej definicji państwa. Próby w tym zakresie zostały podjęte podczas tworzenia m.in. Wiedeńskiej konwencji o prawie traktatów (1956, 1966) czy Traktatu o sukcesji państw (1974)[i].

W tym ujęciu, głównym problemem Asgardii jest brak terytorium. Jak jednak twierdzi Ram Jakhu z Uniwersytetu McGilla, tym terytorium mógłby być zasiedlony obiekt kosmiczny[ii], który wyniesiony byłby przez inne państwo niż Asgardia. Zastosowanie w tym przypadku może znaleźć koncepcja m.in. Vladimira Mandla z „Das Weltramurecht” (1932)[iii], który analizie poddał problematykę rządów prawa w przestrzeni kosmicznej. Chodzi o odległość od macierzystej planety i samowystarczalność takiej jednostki. A.W. Salter i P. Leeson w „Celestial Anarchy. A threat to space economy?”[iv] odwołali się natomiast do koncepcji samozarządzania  niepodległych jednostek kosmicznych. Również i ona powinna być brana pod uwagę w omawianym kontekście.

Asgardii (jeszcze) nie zależy na niezależności od Ziemi. Król Asgardii obecnie stara się o członkostwo dla swojego królestwa w Organizacji Narodów Zjednoczonych. Czy mają na to szanse? Nikłe. Asgardia ma natomiast pewne szanse, aby uzyskać status obserwatora takiego, jak Watykan lub Palestyna.

Problem Asgardii nie leży w samej inicjatywie, lecz w skutkach, jakie może wywołać ten projekt. Jako „prawnicy kosmosu” powinniśmy być otwarci na dyskusję, nowoczesne rozwiązania i doskonalenie mechanizmów prawa w taki sposób, by jak najwięcej podmiotów mogło korzystać z powstających możliwości. Jednak zawsze musimy dostrzegać to, co kryje się między wierszami.

Autor: Kamil Muzyka

[i] Ali Zounuzy Zadeh „International Law and the Criteria for Statehood: The Sustainability of the Declaratory and Constitutive Theories as the Method for Assessing the Creation and Continued Existence of States” http://arno.uvt.nl/show.cgi?fid=121942

[ii] https://www.space.com/34386-asgardia-space-nation-accepting-citizenship-applications.html

[iii] Vladimir Mandl, „Das Weltraum-Recht. Ein Problem der Raumfahrt” https://ntrs.nasa.gov/archive/nasa/casi.ntrs.nasa.gov/19850008388.pdf

[iv] Alexander Salter, Peter Leeson; Celestial Anarchy: A Threat to Outer Space Commerce? https://papers.ssrn.com/sol3/papers.cfm?abstract_id=2379599

Wpis ten nie stanowi opinii lub porady prawnej w rozumieniu obowiązującego prawa. Ma on wyłącznie informacyjny charakter. Autor wpisu nie ponosi odpowiedzialności za ewentualne skutki decyzji, podejmowanych na jego podstawie. 

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.