The common burden of “spacemankind”

Śmiało kroczyć tam, gdzie nie dotarło jeszcze żadne prawo!

Polecamy lekturę artykułu pt. „The common burden of “spacemankind”, który ukazał się w The Space Review. Jego autorem jest nasz redaktor Kamil Muzyka, doktorant w Instytucie Nauk Prawnych Polskiej Akademii Nauk .

Publikacja dotyczy zagadnień dziedzictwa ludzkości i podziału dóbr z eksploracji przestrzeni kosmicznej.

Godna uwagi oraz rozwinięcia wydaje się problematyka przedstawiona na końcu przywołanego artykułu. Chodzi o formę udziału państwa w „spółkach astrogórniczych”. W przypadku działalności gospodarczej prowadzonej w formie spółki komandytowej, koncepcja: państwo-komandytariusz (odpowiedzialność za zobowiązania spółki do wysokości sumy komandytowej), podmiot prywatny – komplementariusz, wydaje się interesująca.

PS The Space Review nie opublikowało części artykułu mgra K. Muzyki. Znajdziecie go poniżej.

„Second is the problem of automation. It is not that robotic manufacturing, construction or mining takes the golden age sci-fi romanticism away from future space endeavors. The problem is twofold. On the one side there is a great need for automated robots in outer space, which itself comes with risk of error, that would cause harm or damage to humans or their property. In this case, space mining, and in-construction companies face problems of liability for damage caused by the machine, the problem of levels of autonomy applicable to such machines. The other side is the creeping robotics and automation tax, which itself can put constraints on commercial robotic operations in outer space. This is another burden, that might be faced by mining companies, as well as other automated operators. One might argue that the loss of jobs does impact the purchasing power parity and shrinks the consumer market, however burdening robot owners of manufacturing and mining or satellite companies with high taxation creates more monopolies and less incentive for technodiversity, which works like biodiversity in the high-tech market. Also, it is a very known fact, that most of those mining initiatives would come from private entrepreneurs, who needed to acquire investors prior to any operations, work their way into a sustainable business model, so it may not be sustainable, due to “space mining fees” that would represent equitable sharing. Politicians and academicians do not pay space miners their operational costs, yet some of them demand the spacemankind to take up upon itself the obligation to feed the entitled masses, due to some ideological concepts. One solution here would be to create a system of shares, where states or state agencies become shareholders of said companies, and thus the dividend is being distributed accordingly. One could even create a whole new concept of lending money to the developing nations, so that they also can buy shares of space mining companies or consortium. That way, miners are obliged to share their profit with their investors and national shareholders, creating a win-win situation and a whole new economical paradigm. Same can be said of space manufacturing companies, powersats/SBSP, interplanet-coms and other endeavors. We shouldn’t be parasites in space, we should be partners”.

Wpis ten nie stanowi opinii lub porady prawnej w rozumieniu obowiązującego prawa. Ma on wyłącznie informacyjny charakter, stanowiąc wyraz poglądów jego autora na tematy prawnicze. Autor wpisu nie ponosi odpowiedzialności za ewentualne skutki decyzji podejmowanych na jego podstawie. 

 

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.